De " miraculeuze" genezing van een Morelia spilotes variegatta
Baveghems Eric

Bij de aankoop van een koppel M.S.V. begin dit jaar (2000) zag alles er goed uit, tot een paar maand later. Voor de verlof periode vertoonde het mannetje én klein bultje op de zijflank. De schubben, 2 a 3 waren iets omhoog gekomen en er bevond zich een bobbeltje onder, iets zoals een puist maar zonder vloeistof in. Na een paar dagen was dat al een serieuze bult geworden van ong. 10 schubben groot met hier en daar nog enkele kleinere puisten. In mijn boek stond een "soortgelijke" ziekte beschreven waarvan de oorzaak een te hoge luchtvochtigheid zou zijn.

Die was op dat moment 80% en werd teruggebracht naar 65%. Deze verlaging maakte niets uit. Het was wel geen besmettelijke kwaal want het koppel zat nog steeds bij elkaar en het vrouwtje vertoonde geen van deze bulten. Gedurende een week kwamen er geen bulten meer bij maar deze die er al waren werden alsmaar groter. Toen we de laatste week van juli op verlof vertrokken heb ik ze uit voorzorg apart gezet. Drie weken later bij onze thuiskomst was het aanzicht afschuwelijk. Het ganse lichaam vertoonde dikke bulten, het hoofd was bijna niet meer herkenbaar en was van neus tot nek volledig opgezwollen.

Na verdere informatie aan leden gevraagd te hebben en de slang te controleren op eventuele uitwendige parasieten, (er waren er geen) ben ik terecht gekomen bij een dierenarts uit het Gentse. Hij kon me wel bevestigen dat het niet ging om schubrot maar dat de oorzaak inwendig zat. Het slecht functioneren van de lever, maag of nieren kon aan de basis liggen. Het dier is een week bij de arts gebleven en kreeg dagelijks een antibioticum ingespoten, zonder direct zichtbare verbetering. Deze behandeling moest ik thuis nog 14 dagen verder zetten. Het was voor mij een nieuwe ervaring want ik had nog nooit met een "spuit" gewerkt, laat staan een injectie uitgevoerd bij een slang, wat men het best met twee doet. De arts gaf me wel de raad het dier niet te vlug in de ijskast te stoppen maar te wachten tot de vervelling.

Na een maand stagneerde alles, er kwamen geen bulten bij maar ze gingen ook niet weg, de slang had ondertussen al drie maand niet meer gegeten en begon serieus te vermageren. Ik had de hoop bijna opgegeven. Men zegt dikwijls als het begint te jeuken is het aan het genezen en zo moet de slang dat ook gevoeld hebben want nog voor ze ver velde begon ze tegen de terrarium wanden te schuren met als ge volg dat de zwellingen (welke in feite dode huid was) van het lichaam en hoofd werden afgeschuurd. Het dier zag er na een paar dagen uit als een half gevilde slang met open, bloedende wonden. Om dat ik niets beters wist heb ik ze dan om de twee dagen inge smeerd met vazeline met in gedachte de wonden te kunnen afdekken. Voor mijn part kon het toch geen kwaad meer want ik dacht dat ze geen week meer zou leven.

Het invrijven met de vazeline moet de vervelling bevorderd hebben want een week later was het zo ver, tot mijn verbazing vervelde ze zelfs in é n geheel en was er op de wonden een nieuwe huid gegroeid, met afwezigheid van schubben. Vier maanden na de eerste vaststelling en een tweede vervelling zijn alle wonden genezen en blijven er slechts enkele kleine zicht bare littekens over. Na vier maand is hij nu terug aan't eten ge gaan,eerst een kleine muis en nu terug kleine ratten. Joepie. . Ik ben een ervaring r~ker door het echt verzorgen van een slang, (hopelijk hoeft dit niet meer) en heb bijgeleerd dat je niet te snel de hoop mag opgeven.

Met dank aan de betreffende dierenarts en colegas van de club.

Baveghems Eric