Geslaagde kweek met Lichanura trivirgata trivirgata
door Philippe Maelfait

Deze slang komt voor van zuid California tot Mexico. Het zijn prachtige dieren die een lengte bereiken van 90 tot 120 centimeter. De kleuren van Lichanura trivirgata variëren van chocoladebruin tot bruinroze, die geheel van kop naar staart loopt en dit alles met drie lengtestrepen. Het zijn kleine maar forse slangen waarbij de hals praktisch even dik is als de kop en ze hebben een zeer korte staart. Met deze slang moet je wel opletten qua voederen, daar deze dieren geen grote prooien aankunnen. (maximum een klein springertje voor volwassen dieren ). Lichanura trivirgata heeft ook de slechte gewoonte om een prooi gade te slaan en het dan twee minuten later gewoon terug te laten liggen, en de gedode prooi willen ze niet meer accepteren. Geef de slang een nieuwe levende muis en als bij wonder eet ze die wel op. Geef nadien de dode prooi, en die zal ze dan wel opeten. Hoe dat komt weten we zelf niet, maar waarschijnlijk is dat te wijten aan hun lage intelligentie. Tijdens de winter hou je de dieren op een temperatuur van 13 tot 15 graden, dit gedurende drie maanden lang. Als de winter begint moet je er wel voor zorgen dat het darmkanaal geledigd is zodat er geen drie maand van die meststoffen in het darmkanaal aanwezig blijven. Dit kan een nadelige invloed hebben op de slang. Zorg er wel voor dat er altijd in de overwinterbak vers drinkwater aanwezig is, zodat de dieren hun dorst kunnen lessen wanneer ze dat willen. Als de winter op haar laatste benen loopt kun je de dieren terug in het terrarium vestigen en de temperatuur langzaam opvoeren naar 28 tot 30 graden.

En nu over onze dieren:
Begin maart kregen we de gelegenheid om een koppel Lichanura trivirgata te kopen.
Aangezien het een prachtkoppel was waarvan de lengtestrepen in plaats van zwart, bleek chocoladekleur is kochten we zonder aarzelen deze dieren. De bevriende slangenliefhebber had de dieren juist uit winterslaap gebracht, en zei dat het niet uitgesloten was dat de dieren, aangezien ze nog niet bij elkaar gezet waren en nog geen eten gekregen hadden direct zouden paren nadat je ze bij elkaar zet. Thuis aangekomen heb ik het terrarium ingericht volgens de Lichanura normen d w z: een eenvoudig ingericht terrarium met een aantal klimtakken, en stronken om te schuilen, stenen om de vervelling tot een goed einde te brengen en uiteraard een drinkbak. Nadat de dieren in hun terrarium gevestigd werden begonnen ze rond te kruipen en te wennen aan hun nieuwe leefomgeving. Ik heb al dikwijls gehoord dat bij Lichanura trivirgata geen klimtakken hoeven omdat ze te lui zijn om naar boven te klimmen. Maar bij ons zijn de dieren zeker voor deze soort behoorlijk actief, en klimmen ze zeer veel.

Vijf minuten later maakte het mannetje aanstalten om te paren met ons wijfje, die dan weer alle pogingen van het mannetje strikt weigerde. De eerste weken at het wijfje iedere week zes springertjes. Het mannetje wou niet eten daar hij meer geïnteresseerd wat op die mooie moordgriet die telkens alleen maar interesse had voor de muizen in plaats van voor het mannetje. Op een avond ging ik nog eens naar de slangen kijken wat zag ik, het wijfje was uiteindelijk bezweken voor de avances die het mannetje maakte, en ze lagen omstrengeld op elkaar. Deze rituelen hebben we een maand lang gezien. Nu de grote baas vond dat zijn werk erop zat begon hij ook te eten, namelijk vier tot tien babyratjes per week, zolang de voorraad strekt. Het wijfje begon zich ook alle dagen op te warmen van 's morgens tot 's avonds op de typisch opgerolde manier. Nog twee maand later begon ze te verdikken, dat als antwoord “ik ben zwanger “ Op 10 augustus is ze verveld, dus hoopten we dat ze 14 dagen later zou bevallen. Begin september begonnen we ons een beetje zorgen te maken dat ze nog niet afgelegd heeft, maar er zat niets anders op dan angstig af te wachten. Op woensdag 25 september kwam ik van school, en zag dat ons wijfje haar eerste baby’tje geworpen had. Na een uitgebreide fotosessie van de bevalling die twee uur geduurd heeft, konden we op ons gemak de kleintjes bewonderen. 5 baby’s waarvan er 1 drie dagen later gestorven is omdat het een eierdooier had die nog niet verteerd was. Het rare is ook dat er geen enkele slang op de ouderdieren lijkt. Er is wel een kleintje bij dat goudkleurig is. De jongen wegen gemiddeld 24 gram, en hebben een lengte van 30 tot 33 centimeter . De jongen van Lichanura trivirgata zijn groot maar de worpen daarentegen zijn tussen de 2 en 10 jongen, alhoewel 10 jongen uiterst zeldzaam is.

Tot slot:
Lichanura trivirgata is een mooie, behoorlijk actieve slang die zeker aan te raden is aan de gevorderde liefhebber en die weinig eisen stelt.Voor de mensen die er nog niet in slagen om met deze dieren te kweken is dit artikel misschien de oplossing voor de dingen die ze misschien verkeerd doen. VEEL SUCCES