Houden en kweken van Python molurus bivittatus (Tijgerpython)
door Van Langendonck Steve


Voorwoord:
Al verschillende jaren hou ik slangen. Met dit artikel zou ik willen vertellen hoe ik de dieren verzorg.

Inleiding:
Iedereen kent de tijgerpython wel .Toch zal ik nog even een korte beschrijving geven van de verschillende ondersoorten die tot nu toe gekend zijn.
1-Python molurus molurus: dit is de lichte tijgerpython die voorkomt in India. Deze soort is vrij zeldzaam en is in de terrariumwereld bijna niet te vinden. Wanneer je toch de kans hebt om er één aan te treffen zorg er dan voor dat er altijd papieren bij zijn. Qua tekening verschilt hij weinig van Python molurus bivittatus. Hij is alleen veel lichter en de tekening is veel meer afgelijnd.
2-Python molurus pimbura: deze ondersoort komt uit Sri Lanka en is iets aggresiever. De kop is meer naar de roze kleur. Deze ondersoort valt ook onder de Cites dieren. Dit wil dus zeggen dat er de nodige papieren bij moeten zijn.
3-Python molurus bivittatus: dit is de meest gekende van de drie soorten. Ze kan een lengte bereiken van 6 meter maar meestal blijven de mannen kleiner. Door selectief te kweken heeft men door de jaren heen al heel wat verschillende patronen en kleuren verkregen. Zo is de albino vorm één van de bekendste. Op de foto's kan men nog enkele andere varianten zien. Om wettelijk in orde te zijn moet je voor deze een bewijs van herkomst kunnen voorleggen.

Huisvesting:
De volwassen dieren zitten elk afzonderlijk in een houten terrarium van 250cm x 100cm x 100cm (LxBxH). Jonge dieren kunnen gehouden worden in een glazen terrarium van 60cm x 40cm x 40cm. Houd er rekening mee dat deze dieren snel groeien. Zorg er dus voor dat wanneer de dieren groot zijn je ze ook nog kan huisvesten. Als bodembedekking heb ik al verschillende materialen geprobeerd. Het beste resultaat heb ik met krantenpapier of beuksnippers. Het is gemakkelijk te verversen en het kost niet veel. De temperatuur wordt op peil gehouden door een spot van 100Watt en een warmtemat. De warmtemat is aangesloten op een dimthermostaat. Op deze manier heb ik altijd een constante temperatuur van 28°C. In de terraria zijn ook ligplanken voorzien waar een spot op gericht is. Zo kunnen de dieren zich extra opwarmen wanneer ze dit nodig vinden. In het terrarium is natuurlijk ook een waterbak aanwezig. Deze is altijd gevuld met vers water.

Verlichting en vochtigheid:
De kamer waar de terraria in staan is naar het zuiden gericht. Zo heb ik altijd zon die binnen schijnt.
Dit heeft het grote voordeel dat de dieren gedurende het ganse jaar een natuurlijke lichtcyclus krijgen.
De vochtigheid bedraagt +/- 60%. In het paarseizoen worden de dieren beneveld waardoor de vochtigheid stijgt naar 90-100%.

Voeding:
Jonge dieren krijgen om de week een muis. Naarmate de dieren groter worden schakelen ze over naar ratten die om de anderhalve week worden aangeboden. Totdat ze uiteindelijk om de drie weken een konijn krijgen. Ik geef mijn dieren altijd diepvriesvoer. Omdat het makkelijk is en de kans dat de slang gebeten wordt door de prooi is uiteraard uitgesloten. Je kan de dieren ook meer voederen. Maar geef niet te veel. De kans is dan vrij groot dat de dieren vet gaan worden. Dit is niet erg gezond. Een slang moet een slang blijven en geen worst worden.

De voortplanting:
Vorig jaar heb ik man 1 met vrouw 1 laten paren. Door één of andere reden zijn er geen eieren van voortgekomen. Er waren paringen en op de rontgenfoto’s kon je duidelijk eieren zien. Was het door de stress van het vervoer naar de dierenarts of door de x-stralen? Dit jaar heb ik net hetzelfde gedaan als vorig jaar. Met het verschil dat ik niet naar de dierenarts ben gegaan en in plaats van man 1 en vrouw 1 te laten paren heb ik nu man 2 met vrouw 2 laren paren. Ik twijfelde eerst omdat man 2 en vrouw2 nog maar drie jaar oud waren. Om de dieren tot paren te brengen moet je ze een stimulans geven. Voordat de dieren een afkoeling krijgen zorg ik ervoor dat ze goed doorvoed zijn. Ongeveer drie weken voordat ze in een afkoelingsperiode worden gezet geef ik geen eten meer. Dit om ervoor te zorgen dat het darmkanaal leeg is en op die manier ervoor te zorgen dat er geen gisting kan optreden.

Begin december begin ik met de temperatuur te laten zakken naar ongeveer 21°C. Begin januari zet ik de dieren bij elkaar en verhoog ik de vochtigheid. Vrijwel onmiddellijk beginnen ze te paren. De copulatie varieert van enkele minuten tot soms enkele uren. Dit gaat zo enkele weken door. Midden februari zet ik de dieren terug apart en geef ik ze eten. Nu is de temperatuur terug op de normale waarde van 28°C.

Eind maart begon het vrouwtje dikker te worden en weigerde ze te eten. Ik zette er een grote isomo doos in die ik gevuld had met vermiculiet. De doos heeft niet lang geleefd. Ze ging er in liggen maar door er tegen te duwen brak de doos. Die heb ik er dan maar uitgehaald. Op 10 april was ze verveld. Nu was het aftellen tot de eieren gelegd zouden worden. Op 26 april was het dan zover. Toen ik de kamer binnen kwam zag ik het vrouwtje rond haar eieren liggen. Ik kon niet precies tellen hoeveel het er waren. Toen heb ik geprobeerd om de eieren weg te nemen. Ik was erin geslaagd om vijf eieren weg te nemen en die heb ik dan in de broedkast gelegd. De andere eieren heb ik laten liggen bij de vrouw. Om de vochtigheid op peil te houden bij de broedende vrouw had ik een waterbak erbij ingezet met een aquariumverwarmer. Op deze manier bleef de vochtigheid tussen de 90-en100%. Op 24 juni zag ik dat het vrouwtje niet meer rond haar eieren lag. Dit was voorheen ook al wel eens gebeurd wanneer ze ging drinken. Maar nu zag ik dat er een jong met zijn kopje uit het ei was. Enkele uren later begonnen de andere eieren scheurtjes te vertonen. De volgende drie dagen was het de één achter de andere die uit het ei kroop. De eieren die in de broedkast lagen zijn pas een week later uitgekomen.

De reden hiervoor is waarschijnlijk omdat de temperatuur een graad lager was dan de temperatuur bij het vrouwtje. Ik had in het totaal 17 eieren waarvan er 15 zijn uitgekomen. In twee eieren zat een dood jong. Ik heb de dieren elk apart in een terrarium gezet van 40x40x30 (LxBxH). Deze worden verwarmd door een warmtekabel.

Tot slot:
Tijgerpythons zijn prachtige dieren waarover soms wilde verhalen worden verteld. Maar wanneer je er verantwoord mee omgaat en ze goed verzorgd is het een aanrader voor iedereen.